ಕೇಂದ್ರ ವಿತ್ತ ಸಚಿವೆ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಮಂಡಿಸಿದ 2026-27ರ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ 'ನದಿ ಜೋಡಣೆ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಬಳಸಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಜಲಮಾರ್ಗಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಯೋಜನೆಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಂತಹ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ತಾಣಗಳಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ. 20 ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲಮಾರ್ಗಗಳ ಘೋಷಣೆ, ಪೊಧಿಗೈ ಮಲೈನಲ್ಲಿನ ಚಾರಣ ಮತ್ತು ಆಮೆಗಳ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಪರಿಸರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪರಿಸರವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಇಂಜಿನ್ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ, ಕೇಂದ್ರ ಬಜೆಟ್ 2026-27 ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮಣೆ ಹಾಕಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ರಥದ ಚಕ್ರಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ನೀರಿನ ತೊಟ್ಟಿ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾದುಹೋಗುವ ಆತಂಕ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಬಜೆಟ್ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ 'ನದಿ ಜೋಡಣೆ' ಅಥವಾ 'ಪರಿಸರ ನಾಶ' ಎಂಬ ಪದಗಳು ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, 'ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲಮಾರ್ಗಗಳು', 'ಪರ್ವತ ಚಾರಣ' ಮತ್ತು 'ಕರಾವಳಿ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ' ಎಂಬ ಆಕರ್ಷಕ ಪದಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು ಪರಿಸರವಾದಿಗಳ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿವೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಪರಿಸರವನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಬಜೆಟ್ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಂತಿದೆ.
ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಘೋಷಣೆಯೆಂದರೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ 'ಪೊಧಿಗೈ ಮಲೈ' (Podhigai Malai) ಅಥವಾ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಲೈನಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಪರ್ವತ ಚಾರಣ (Ecologically Sustainable Mountain Trails) ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ. ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಪ್ರದೇಶ ಯುನೆಸ್ಕೋ ಪಾರಂಪರಿಕ ತಾಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಪರೂಪದ ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ನೆಲೆವೀಡು. ಇಲ್ಲಿ 'ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುಣಮಟ್ಟದ' ಟ್ರಕ್ಕಿಂಗ್ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಾನವನ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಂತೆ. 'ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ' ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತ್ಯಾಜ್ಯ, ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯ ಮತ್ತು ರೆಸಾರ್ಟ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ನುಗ್ಗುವುದು ಖಚಿತ. ಇದು ಅಲ್ಲಿನ ಶಾಂತ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರಾಣಿ ಸಂಕುಲದ (Endemic Species) ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಲಿದೆ.
ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 20 ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು (National Waterways) ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿದೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ರೈಲು ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಸರಳ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನದಿಗಳನ್ನು ಸರಕು ಸಾಗಣೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತಲ್ಲ. ನದಿಯ ಆಳವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೂಳೆತ್ತುವುದು (Dredging) ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಿಂದ ಹರಿಯುವ ರಭಸದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಳೆತ್ತಿದರೆ, ನದಿಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಆಳ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನದಿ ದಡದ ಅಂತರ್ಜಲ ಮಟ್ಟ ಕುಸಿಯಲು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಅಲ್ಲದೆ, ನದಿಯ ಆಳ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಸಮುದ್ರದ ಉಪ್ಪು ನೀರು ನದಿಯ ಒಳಭಾಗಕ್ಕೆ (Backwater) ಹೆಚ್ಚು ದೂರದವರೆಗೆ ನುಗ್ಗುವ ಅಪಾಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡು ಭಾಗದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಂಜರುಗೊಳಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು.
ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕ, ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಒಡಿಶಾದಲ್ಲಿ 'ಟರ್ಟಲ್ ಟ್ರೇಲ್ಸ್' (Turtle Trails) ಅಥವಾ ಆಮೆಗಳ ಜಾಡು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಯೋಜನೆಯೂ ಪರಿಸರ ಪ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಆಮೆಗಳು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡಲು ಕರಾವಳಿಗೆ ಬರುವುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಸ್ಮಯ. ಆದರೆ, ಇದನ್ನೇ ಪ್ರವಾಸಿ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಆಮೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಜೀವಿಗಳು. ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಓಡಾಟ, ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಫ್ಲ್ಯಾಷ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಬೆಳಕು ಆಮೆಗಳ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡಲು ಬರುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೂ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮಕ್ಕೂ ಇರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದರೆ, ನಾವು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಆಮೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಹುದು.
ಒಳನಾಡು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಜಲಸಾರಿಗೆಯ (Coastal Shipping) ಪಾಲನ್ನು ಈಗಿರುವ ಶೇಕಡಾ 6 ರಿಂದ ಶೇಕಡಾ 12 ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಜೆಟ್ ಹೊಂದಿದೆ. ಇದರರ್ಥ ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಡಗು ಮತ್ತು ಬಾರ್ಜ್ಗಳ ಓಡಾಟ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಯ ಅಳಿವೆ ಪ್ರದೇಶಗಳು (Estuaries) ಮೀನುಗಾರಿಕೆಯ ತವರು. ಇಲ್ಲಿ ಹಡಗುಗಳ ಸಂಚಾರ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ, ತೈಲ ಸೋರಿಕೆ (Oil Spills) ಮತ್ತು ಜಲ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಭೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಮ್ಯಾಂಗ್ರೋವ್ ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮೀನುಗಾರಿಕೆಗೆ ಇದು ಮರಣಶಾಸನವಾಗಬಹುದು. ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಡಲತೀರದ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಡುವುದು ಜಾಣತನದ ನಡೆಯಲ್ಲ.
ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ 'ನದಿ ಜೋಡಣೆ' ಎಂಬ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಪದವನ್ನು ಬಳಸದೆ, 'ಜಲಮಾರ್ಗಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ' ಎಂಬ ಪರ್ಯಾಯ ಪದದ ಮೂಲಕ ಅದೇ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವಂತಿದೆ. ಒಡಿಶಾದ ತಾಲ್ಚೇರ್ ಮತ್ತು ಅಂಗುಲ್ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಬಂದರುಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವ NW-5 ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ನದಿಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರೆ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕಂಟಕ ಎದುರಾಗಲಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಇಡೀ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಹವಾಮಾನ ನಿಯಂತ್ರಕ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಮೂಲ. ಅಲ್ಲಿನ ನದಿಗಳ ಹರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದೆಂದರೆ, ನಮ್ಮದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡಂತೆ.
ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ 'ಕಾರ್ಬನ್ ಕ್ಯಾಪ್ಚರ್' ಮತ್ತು 'ಗ್ರೀನ್ ಎನರ್ಜಿ'ಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಅನುದಾನ ನೀಡಿರುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಆದರೆ, ಮೂಲ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಾದ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ನೀತಿಗಳಿಲ್ಲ. 'ಅಮೃತ್ ಸರೋವರ' ಮತ್ತು 'ಜಲಾಶಯಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ'ಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದ್ದರೂ, ನದಿ ಮೂಲಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮೌನ ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮುಖ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರದ ಮುಖ ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಜೀವನಾಡಿಗಳಾದ ನದಿಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ. ಈ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಅಥವಾ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಪರಿಸರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಲಿದೆ. ಕೊಡಗು ಮತ್ತು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಭೂಕುಸಿತಗಳು ನಮಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳಾಗಿವೆ. ಬಜೆಟ್ ಘೋಷಣೆಗಳು ಕಾಗದದ ಮೇಲಿದ್ದಾಗ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಳಿದಾಗ ವಾಸ್ತವದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ಕಾರವು 2024ರಲ್ಲಿ 'ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಬಿಗ್ ಕ್ಯಾಟ್ ಅಲಯನ್ಸ್' ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವುದನ್ನು ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹುಲಿ ಮತ್ತು ಚಿರತೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ನಾವು ತೋರುವ ಅದೇ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು, ಅವುಗಳ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನದಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ತೋರಬೇಕಿದೆ. ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದಿಂದ ಬರುವ ಆದಾಯ ಮುಖ್ಯವೇ ಅಥವಾ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಮುಖ್ಯವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಿದೆ. 'ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ'ದ ಕನಸು ನನಸಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಅದು 'ಹಸಿರು ಭಾರತ'ದ ತಳಹದಿಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕು. ಈ ಬಜೆಟ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯಕ್ಕೆ ವರದಾನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಪರಿಸರದ ಪಾಲಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕರೆಗಂಟೆಯಾಗಿದೆ. 'ಪೊಧಿಗೈ ಮಲೈ'ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕರಾವಳಿಯ ಆಮೆಗಳವರೆಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುವಂತಾಗಬಾರದು. ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಈ ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಮೇಲೆ ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಒಮ್ಮೆ ನಾಶವಾದ ಪರಿಸರವನ್ನು ಯಾವ ಬಜೆಟ್ ಅನುದಾನದಿಂದಲೂ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
