ಟೆಕ್ ಫಿಕ್ಷನ್ Feb 23, 2026 07:09 AM

ವ್ಯೂಹ - ಸಂಚಿಕೆ 9

ಕಳೆದುಹೋದ ಕಲೆ

ಆರ್ಯನ್ ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದ ಹುಳುವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನೊಳಗೊಬ್ಬ ಕಲಾವಿದನಿದ್ದ. ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸೇರುವ ಮುನ್ನ ಅವನು ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಕುಳಿತು ಪೇಂಟಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌ಗಳು, ಬಣ್ಣದ ಡಬ್ಬಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಶ್‌ಗಳು ಧೂಳು ಹಿಡಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳಿಂದ ಕುಂಚವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.

ಇಂದು ಶನಿವಾರದ ಸಂಜೆ. ಯಾವುದೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚಿಪ್ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಆರ್ಯನ್ ಮೆದುಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನೇ ಮರೆತಿತ್ತು. ಸದಾಕಾಲ ಏನಾದರೊಂದು ಡೇಟಾ ಪ್ರೊಸೆಸ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಖಾಲಿತನ ಅವನನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಟಿವಿ ನೋಡಿದರೂ ಬೋರ್, ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದರೂ ಬೋರ್. ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಈಸಲ್ (ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್) ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.

ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಹುದುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಆರ್ಯನ್ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. "ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸೋಣ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಬಹುದು" ಎಂದುಕೊಂಡ. ಅವನು ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಧೂಳು ಒರೆಸಿದ. ಒಂದು ಖಾಲಿ ಹಾಳೆ ಇಟ್ಟ. ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ.

ಅವನು ಸ್ನೇಹಾಳ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಅವಳ ನಗು, ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ಕಾಂತಿ, ಅವಳ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲು... ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ, ಅವನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಪ್ ತಕ್ಷಣ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತವಾಯಿತು.

"ಆಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಐಡೆಂಟಿಫೈಡ್: ಸ್ನೇಹಾ."

"ಫೇಶಿಯಲ್ ಫೀಚರ್ಸ್ ಅನಾಲಿಸಿಸ್ ಸ್ಟಾರ್ಟೆಡ್" (ಮುಖದ ಲಕ್ಷಣಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಆರಂಭ).

ಆರ್ಯನ್ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಸ್ನೇಹಾಳ ಮುಖದ ಬದಲು, ಒಂದು 3ಡಿ ವೈರ್ ಫ್ರೇಮ್ ಮಾಡೆಲ್ ಬಂತು. ಅವಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಗೆರೆಗಳು, ಅಳತೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೋನಗಳು (Angles) ಮೂಡಿದವು. "ಮೂಗಿನ ಉದ್ದ ಇಷ್ಟು ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್, ಕಣ್ಣಿನ ಅಂತರ ಇಷ್ಟು ಮಿಲಿಮೀಟರ್, ತುಟಿಯ ಬಣ್ಣದ ಹೆಕ್ಸ್ ಕೋಡ್ #FF4500."

ಆರ್ಯನ್ ತಲೆ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದ. "ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬೇಡ, ನನಗೆ ಅವಳ ಅಂದ ಬೇಕು" ಎಂದುಕೊಂಡು ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಅನ್ನು ಹಾಳೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟ.

ಅವನು ಒಂದು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಗೆರೆ ಎಳೆಯಲು ಹೋದ. ಮನುಷ್ಯನ ಕೈಯಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಡೊಂಕಾಗಿ ಬರುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ, ಅವನ ಕೈ ನಡುಗಲಿಲ್ಲ. ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಪೇಪರ್ ಮೇಲೆ ಸೇರಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವನ ಚಿಪ್ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿತು: "ದೋಷ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ. ಗೆರೆಯನ್ನು ನೇರಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ."

ಆರ್ಯನ್ ಕೈ ತಾನಾಗಿಯೇ ಚಲಿಸಿ, ಒಂದು ಅತಿ ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾದ, ದೋಷರಹಿತವಾದ ವೃತ್ತವನ್ನು ಎಳೆಯಿತು. ಅದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದಂತಿರಲಿಲ್ಲ, ಕಂಪಾಸ್ ಬಳಸಿ ಎಳೆದಂತಿತ್ತು.

ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಹೋದ. ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ತುಂಬಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಶೇಡಿಂಗ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಚಿಪ್ ಅದನ್ನು ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ನೆರಳಿನ ಗಣಿತವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿತು. "ಬೆಳಕು 45 ಡಿಗ್ರಿ ಕೋನದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೆರಳು 30% ಗಾಢವಾಗಿರಬೇಕು."

ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಆರ್ಯನ್ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದ.

ಅದು ಸ್ನೇಹಾ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಸ್ನೇಹಾಳ ಮುಖದ ಒಂದು ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಕೆಚ್ ಅಥವಾ ಬಯೋಮೆಟ್ರಿಕ್ ಐಡಿ ಕಾರ್ಡ್‌ನ ಫೋಟೋದಂತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಖರತೆ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಜೀವ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬರೀ ಗ್ರಾಫೈಟ್ ಶಾಯಿ ಇತ್ತು. ಆ ಚಿತ್ರ ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ರೋಬೋಟ್ ಇನ್ನೊಂದು ರೋಬೋಟ್ ಅನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಂತಿತ್ತು.

ಆರ್ಯನ್‌ಗೆ ವಿಪರೀತ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. ಅವನು ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಅನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿದ. "ಒಂದು ಸಿಂಪಲ್ ಆದ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನಾದರೂ ಬಿಡಿಸೋಣ" ಎಂದುಕೊಂಡ. ಹೂವಿನ ದಳಗಳು ಅಸಮಾನವಾಗಿರಬೇಕು, ಆಗಲೇ ಅದು ಚೆಂದ.

ಅವನು ಬೇಕಂತಲೇ ಒಂದು ದಳವನ್ನು ಡೊಂಕಾಗಿ ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅವನ ಸ್ನಾಯುಗಳು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಚಿಪ್ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ, "ಹೂವಿನ ದಳಗಳು ಸಮ್ಮಿತೀಯವಾಗಿರಬೇಕು (Symmetrical)" ಎಂಬ ಆದೇಶ ನೀಡಿತು. ಆರ್ಯನ್ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವನ ಕೈಗಳು ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಆದ ಜ್ಯಾಮಿತಿಯ ಆಕಾರಗಳನ್ನೇ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿ ಎಂಬುದು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಕಲೆ ಇರುವುದೇ ಅಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಚಿಪ್‌ಗೆ ಅಪೂರ್ಣತೆ ಎಂದರೆ ದೋಷ (Error). ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಪಡಿಸಲು ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್ ಪಾಲಿಗೆ ಕಲೆ ಸತ್ತು ಹೋಗಿತ್ತು.

ಅವನು ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಮುರಿದು ಹಾಕಿದ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಣ್ಣದ ಡಬ್ಬಿಯನ್ನು ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್ ಮೇಲೆ ಎಸೆದ. ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಹರಡಿತು.

ಆಗ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಬಂತು: "ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ. ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮೆದುಳಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಲಾಜಿಕ್ ಮಾಡ್ಯೂಲ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ."

ಆರ್ಯನ್ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತ. ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಳುವುದು ಕೂಡ ಒಂದು ಅನಗತ್ಯ ಎಮೋಷನ್ ಎಂದು ಚಿಪ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಈಗ ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ಒಂದು ಭಾಗ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹೋದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದ, ಆದರೆ ಜಡವಾಗಿದ್ದ.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ನ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ತನ್ನ ಗಿಟಾರ್ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನು ಹಿಂದೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗಿಟಾರ್ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇಂದು ಅವನು ತಂತಿಗಳನ್ನು ಮೀಟಿದ. ಸ್ವರಗಳು ಅತಿ ನಿಖರವಾಗಿ ಹೊರಬಂದವು. ಯಾವುದೇ ಶ್ರುತಿ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಮಾಧುರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ರಿಂಗ್‌ಟೋನ್ ಕೇಳಿದ ಹಾಗಿತ್ತು. ರಾಹುಲ್ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಗಿಟಾರ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟ. ಅವನೂ ಕೂಡ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಆರ್ಯನ್ ಸ್ನೇಹಾಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ.

ಸ್ನೇಹಾ, ಫೋನ್ ರಿಸೀವ್ ಮಾಡಿದಳು. "ಹಲೋ ಆರ್ಯನ್? ನೀನು ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ದಿನ ಆಯ್ತು."

ಆರ್ಯನ್ ಉತ್ತರಿಸಿದ, "ಹಲೋ ಸ್ನೇಹಾ. ನಾನು ಆಪ್ಟಿಮಲ್ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಡೇಟಾ ಎಕ್ಸ್‌ಚೇಂಜ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ."

ಸ್ನೇಹಾಳಿಗೆ ಆಘಾತವಾಯಿತು. "ಡೇಟಾ ಎಕ್ಸ್‌ಚೇಂಜ್? ಆರ್ಯನ್, ನಾವು ಪ್ರೇಮಿಗಳು, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳಲ್ಲ! ನೀನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರೋದು ನನಗೆ ಭಯ ತರಿಸ್ತಿದೆ."

"ಪ್ರೇಮ ಎಂಬುದು ಡೋಪಮೈನ್ ಮತ್ತು ಆಕ್ಸಿಟೋಸಿನ್ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಮಿಶ್ರಣ. ಅದು ಅಸ್ಥಿರ. ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಲಾಜಿಕಲ್ ಆಗಿ ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬೇಕು," ಆರ್ಯನ್ ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ.

ಸ್ನೇಹಾ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. "ಆರ್ಯನ್, ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಚಿಪ್ ತೆಗೆಸಿಬಿಡು. ನನಗೆ ಹಳೆಯ ದಡ್ಡ ಆರ್ಯನ್ ಬೇಕು. ಈ ಜೀನಿಯಸ್ ಆರ್ಯನ್ ನನಗೆ ಬೇಡ!"

"ದಡ್ಡತನ ಎಂದರೆ ದೌರ್ಬಲ್ಯ. ದೌರ್ಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಸಂಜೆ 5 ಗಂಟೆಗೆ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಗೋಣ. ಗುಡ್ ನೈಟ್."

ಫೋನ್ ಕಟ್ ಆಯಿತು. ಸ್ನೇಹಾ ಫೋನ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹಾಗೇ ಕುಳಿತಳು. ಅವಳಿಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು, ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗ ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಈಗ ಬೇರೆ ಯಾರೋ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಲ್ಯಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ರುದ್ರ ಒಂದು ಹೊಸ ಬಟನ್ ಒತ್ತಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದ.

"ದಾಮೋದರ್, 'ಆರ್ಟ್ ಅಂಡ್ ಎಮೋಷನ್ ಬ್ಲಾಕ್' (Art and Emotion Block) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇವರ ಮೆದುಳಿನ ಬಲ ಭಾಗ (Right Brain - ಸೃಜನಶೀಲ ಭಾಗ) ಈಗ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಎಡ ಭಾಗ (Left Brain - ತರ್ಕದ ಭಾಗ) ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಮಯ."

"ಯಾವ ಸಮಯ ಸರ್?"

"ಸಿಂಕ್ ಮೋಡ್ (Sync Mode). ಇವರನ್ನು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡೋಣ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇವರು ಮಾತನಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಟೆಲಿಪತಿ (Telepathy) ಯುಗ ಆರಂಭವಾಗಲಿ."

ರುದ್ರ ಎಂಟರ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದ.

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಕಾಲೇಜಿನ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆರ್ಯನ್ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಿಂಚು ಹೊಡೆದಂತಾಯಿತು. ಅವನು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಹುಲ್ ಕೂಡ ತಲೆ ಎತ್ತಿದ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸಂಧಿಸಿದವು.

ಅವರು ಬಾಯಿ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ, "ರಾಹುಲ್, ಲೈಬ್ರರಿಯ ಮೂರನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ತಗೋ" ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಬಂತು. ರಾಹುಲ್ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಅದೇ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೆಗೆದ.

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ ನಕ್ಕರು. ಆ ನಗು ಈಗ ಮಾನವೀಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಈಗ ಕೇವಲ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲ, ಅವರು ಒಂದೇ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್‌ನ ನೋಡ್ (Nodes) ಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು