ರೆಕ್ಕೆಯೇ ಬ್ಯಾಟರಿ: ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಎನರ್ಜಿ ಟ್ಯಾಂಕ್ | ಥರ್ಮಲ್ ರನ್ಅವೇ: ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ನಂದಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?
ವಿಮಾನಯಾನ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಡೀಸೆಲ್ ಮತ್ತು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರುಗಳು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಆಗಿ ಬದಲಾದಂತೆ, ವಿಮಾನಗಳೂ ಕೂಡ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಏವಿಯೇಷನ್ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿವೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ದೊಡ್ಡ ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಡ್ಡಿಯಿದೆ. ಅದೇ ತೂಕ. ವಿಮಾನ ಹಾರಲು ಹಗುರವಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ತುಂಬಾ ಭಾರವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಮಾರ್ಗವೇ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರಲ್ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು. ಅಂದರೆ, ವಿಮಾನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೈಕಟ್ಟು ಕೇವಲ ಲೋಹದ ಹಾಳೆಗಳಾಗಿರದೆ, ಅವುಗಳೇ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕೇಳಲು ಇದು ಅದ್ಭುತ ಐಡಿಯಾ ಎನಿಸಿದರೂ, ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂತಹವರನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ನೀವು ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ವಿಮಾನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಸೀಳುವ ಸಾಧನಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವುಗಳೇ ಬೃಹತ್ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು. ವಿಮಾನದ ಇಡೀ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ರೆಕ್ಕೆಗಳು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆಗಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವಾಗಲೇ ಶಾರ್ಟ್ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಆಗಿ ರೆಕ್ಕೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು? ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಟ್ಯಾಂಕ್ಗೆ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದರೆ, ಪೈಲಟ್ಗಳು ಇಂಧನವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ ಬೆಂಕಿ ನಂದಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ರೆಕ್ಕೆಯೇ ಬೆಂಕಿಯ ಉಂಡೆಯಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಕಳಚಿ ಬಿಸಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ರೆಕ್ಕೆಯೇ ವಿಮಾನದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಪಾಯಗಳಿವೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಅಗ್ನಿ ಅವಘಡದ ಭೀತಿ. ಲಿಥಿಯಂ ಅಯಾನ್ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಒಮ್ಮೆ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ಅದನ್ನು ನಂದಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಇದನ್ನು ಥರ್ಮಲ್ ರನ್ಅವೇ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಸೆಲ್ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಸಿಡಿದರೆ, ಅದು ಪಕ್ಕದ ಸೆಲ್ಗಳಿಗೂ ಹರಡಿ ಸರಪಳಿಯಂತೆ ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯೆ ಹೀಗಾದರೆ ಪಾರಾಗುವ ದಾರಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಂಕಿಯು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ರೆಕ್ಕೆಯನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು.
ಎರಡನೆಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯವೆಂದರೆ ರಚನಾತ್ಮಕ ಕುಸಿತ ಅಥವಾ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರಲ್ ಫೇಲ್ಯೂರ್. ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರಲ್ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವೇ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವುದಾಗಿದೆ. ವಿಮಾನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಅಪಾರವಾದ ಗಾಳಿಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಬ್ಯಾಟರಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಅದು ಅತಿಯಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾದಾಗ, ಅದರ ರಾಸಾಯನಿಕ ರಚನೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಬನ್ ಫೈಬರ್ ಪದರಗಳು ಮೆತ್ತಗಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಡಿಲವಾಗಬಹುದು. ಆಗ ರೆಕ್ಕೆಗೆ ವಿಮಾನದ ಭಾರವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಂಕಿ ಪೂರ್ತಿ ಆವರಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ, ರೆಕ್ಕೆ ಮುರಿದು ಬೀಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈಗ ಸಾಲಿಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋಲೈಟ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮೊರೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ದ್ರವ ರೂಪದ ಕೆಮಿಕಲ್ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದು ಬೇಗ ಬೆಂಕಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರಲ್ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಘನ ರೂಪದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋಲೈಟ್ ಬಳಸಿದರೆ, ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಶೇಕಡಾ ತೊಂಬತ್ತರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಶಾಖವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು ಮತ್ತು ಎಷ್ಟೇ ಒತ್ತಡ ಬಿದ್ದರೂ ಸೋರಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸುರಕ್ಷತಾ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ಸುರಕ್ಷತಾ ಕ್ರಮವೆಂದರೆ ಮೈಕ್ರೋ ಎನ್ಕ್ಯಾಪ್ಸುಲೇಷನ್ ವಿಧಾನ. ಅಂದರೆ, ಇಡೀ ರೆಕ್ಕೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾಟರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಬ್ಯಾಟರಿ ಸೆಲ್ಗಳನ್ನು ಜೇನುಗೂಡಿನಂತೆ ಜೋಡಿಸುವುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೆಲ್ ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಂಕಿ ನಿರೋಧಕ ಕವಚವಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸೆಲ್ ಸಿಡಿದರೂ, ಅದರ ಬೆಂಕಿ ಪಕ್ಕದ ಸೆಲ್ಗೆ ಹರಡದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ತಡೆಗೋಡೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಫೈರ್ ಬ್ರೇಕ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಹಾನಿಯಾದ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇಡೀ ರೆಕ್ಕೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ವಿಮಾನ ಹಾರುವಾಗ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿಯುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಗೆ ಇದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬ್ಯಾಟರಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಗೆ ಹಕ್ಕಿ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದರೆ, ಬ್ಯಾಟರಿ ಪಂಕ್ಚರ್ ಆಗಿ ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸೆಲ್ಫ್ ಹೀಲಿಂಗ್ ಮೆಟೀರಿಯಲ್ಸ್ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ ರಿಪೇರಿ ಆಗುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರೆಕ್ಕೆಗೆ ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅಲ್ಲಿರುವ ವಿಶೇಷ ಅಂಟು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹರಡಿ ಆ ಬಿರುಕನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಬ್ಯಾಟರಿಯ ಒಳಗಿನ ಶಾರ್ಟ್ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಅನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. 
ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಗ್ಯಾಸ್ ವೆಂಟಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಅನಿಲ ಹೊರಹಾಕುವಿಕೆ. ಯಾವುದೇ ಬ್ಯಾಟರಿ ಕೆಟ್ಟಾಗ ಅಥವಾ ಬಿಸಿಯಾದಾಗ, ಅದರೊಳಗಿಂದ ಅನಿಲಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಬ್ಯಾಟರಿ ಉಬ್ಬುವುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ವಿಮಾನದ ರೆಕ್ಕೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಾರ್ಬನ್ ಫೈಬರ್ ನಿಂದ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಳಗಿನ ಗ್ಯಾಸ್ ಹೊರಹೋಗಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ರೆಕ್ಕೆಯೇ ಬಾಂಬ್ ನಂತೆ ಸಿಡಿಯಬಹುದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಗಳು ರೆಕ್ಕೆಯ ಒಳಗೆ ಮನುಷ್ಯನ ರಕ್ತನಾಳಗಳಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ನ್ಯಾನೋ ಚಾನೆಲ್ ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಟರಿ ಹದಗೆಟ್ಟರೆ, ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಗ್ಯಾಸ್ ಈ ನಾಳಗಳ ಮೂಲಕ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ನಾಸಾ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡನ್ನ ಚಾಮರ್ಸ್ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಅವರು ಕೇವಲ ಬೆಂಕಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕಂಪನ ಮತ್ತು ತಾಪಮಾನದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಲವತ್ತು ಡಿಗ್ರಿ ಬಿಸಿಲಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮೈನಸ್ ಐವತ್ತು ಡಿಗ್ರಿ ಚಳಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಪರೀತ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬ್ಯಾಟರಿ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಪ್ರಕಾರ, ಕಾರ್ಬನ್ ಫೈಬರ್ ಅನ್ನು ಕೇವಲ ಕವಚವಾಗಿ ಬಳಸದೆ, ಅದನ್ನೇ ನೆಗೆಟಿವ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋಡ್ ಆಗಿ ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ತೂಕ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಮಾನಯಾನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಂಡಳಿಗಳಾದ ಎಫ್ಎಎ ಮತ್ತು ಈಎಎಸ್ಎ ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬ್ಯಾಟರಿ ಫೇಲ್ ಆದರೆ, ವಿಮಾನ ಕನಿಷ್ಠ ಅರವತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹಾರಾಡುವಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಿಯಮವಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ರೆಕ್ಕೆ ಸುಟ್ಟರೂ ಮುರಿಯಬಾರದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಬನ್ ಫೈಬರ್ ಜೊತೆಗೆ ಕೆವ್ಲಾರ್ ಮತ್ತು ಸೆರಾಮಿಕ್ ಪದರಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬುಲೆಟ್ ಪ್ರೂಫ್ ಜಾಕೆಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಕೆವ್ಲಾರ್, ಸ್ಫೋಟದ ರಭಸವನ್ನು ತಡೆಯಲು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಗೆ ಕವಚ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದೊಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜೂಜಾಟವಿದ್ದಂತೆ. ಗೆದ್ದರೆ, ನಾವು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ, ಶಬ್ಧವಿಲ್ಲದ, ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದ ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಸೋತರೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಅಗ್ನಿಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳುವಂತೆ, ವಿಜ್ಞಾನ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಜನರು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ತುಂಬಿದ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹಾರುವುದು ಹುಚ್ಚುತನ ಎಂದು ಭಯಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಅದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ನಾಳೆ ಬ್ಯಾಟರಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಲಿವೆ.
ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕೇವಲ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಡ್ರೋನ್ಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ದೊಡ್ಡ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರಲ್ ಬ್ಯಾಟರಿ ಬರಲು ಇನ್ನೂ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ದಶಕ ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತು ಸತ್ಯ: ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಮಾನಗಳು ಕೇವಲ ಇಂಧನವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳೇ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ, ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣದ ದರ ಕೂಡ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಡ್ರೋಣ್ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಕಿಟ್ ಬೇಕಾ?
ಇಲ್ಲಿಂದ ಖರೀದಿಸಿ!
ಈ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಓದಿ
❤ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಮನೆ: ಇಸ್ರೋದಿಂದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘೋಷಣೆ - ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನಿಲ್ದಾಣದ ನೀಲನಕ್ಷೆ ಅಂತಿಮ
❤ಟೆಂಪರ್ಡ್ ಗ್ಲಾಸ್ ಹಾಕೋದ್ರಿಂದ ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸ್ಲೋ ಆಗುತ್ತಾ? ಯಾವುದು ಬೆಸ್ಟ್?
❤ಇಂಡಿಕ್ ಎಐ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ: ಭಾಷೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಭಾರತ!
❤ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್: ನನಸಾಗಲಿದೆಯೇ ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ಕಂಡಿರುವ ವಿಚಿತ್ರ ಕನಸು?
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
